Kayalıklarda "Karamanlıca" yazı

 .

İncesu Barajı (yeni adıyla Marina) mevkiinde viraj düzlüğünde giderken sol tarafta yer alan bir kayalık... 

Belki tarih, belki isim ya da başka bir şey yazılı, bilemiyoruz.

Mübadele 1924'te olduğuna göre, en azından 100 yıllık bir yazı olmalı.

Karamanlıca: Orta Anadolu Rumlarının Türkçe'yi Yunan alfabesiyle yazıp okumalarıyla oluşmuş yazı dili. Tıpkı Türkçenin Arap alfabesiyle yazılıp okunmasıyla oluşmuş Osmanlıca gibi. 

İncesu-Aksalur yolunda eski taş köprü

 

Eski İncesu-Ürgüp yolundan kalma bir taş köprü. Aksalur yönüne giderken yaklaşık 12-13. km'de, gidiş yönünde, sağ tarafta. Günümüzde kullanılmıyor ancak köprü hala sağlam duruyor. Yapım yılına dair bir işaret, yazı, levha, kitabe yer almıyor. Eski yoldan kalma izler de kaybolmuş... Köprünün tahminî 100 yaşında olduğunu zannediyoruz.

 

Halk Eğitim Merkezi Sahnesi

Nice piyesler, yarışmalar, sunumlar, gösteriler çocukluğumuzun bu "devasa" salonunda yapılırdı. O zamanlar ne kadar büyük ve kalabalık gelirdi bizlere... Oysa 100-110 kişilik mini bir salonmuş.

Sahne alınlığında unutulmaz "Garipsu" logosu, yazısı.

1980'lerin ilk yarısı yıllarda sık sık elektrikler kesilirdi. Oyun veya gösteri sırasında elektriğin gelmesi beklenirdi. Yetkili birileri "Çinkur'un oradaki santralde arıza olmuş, aradık, birazdan gelecek" duyurusu yapardı.

Bir çeşme, bir kitabe...

Varsa okuyabilen beri gele...

"Zevk'in Apartmanı"nın hemen altında bir mağara ev.

İhsan Aras Mahallesi'nin (Sabahattin Çakmakoğlu Caddesi civarı) üst kısımlarında yaşayanların Çarşı'ya inerken uzunca yolu dolanmamak için kullandığı, kayalıkların bitiminde patika bir yol vardı.
Zevk'in Apartmanı" diye bilinen binanın altındaki bu patika yoldan kolayca inip zorlukla çıkanlar, kayalıkların yamacında kurulu bu "mağara ev"deki yaşam izlerini görebilirdi.

"Bekir" adıyla bilinen bir adam ve ailesinin yaşadığı bu ev, şimdilerde metruk hâlde.

103 Evler'in 103'üncüsü

103 Evler, adını 51 ikiz villadan oluşan 102 dubleks daireyi (ki bu konut planına Hollanda tipi de deniliyor, Türk işi Hollanda tipi olsa gerek) tek olarak 103'e tamamlayan bu müstakil villa konuttan alıyor.

İncesu'nun ilk toplu konut projelerinden olan (Afet Evleri, Maliye Evleri vs) 103 Evler, aynı zamanda o bölgenin de muhit adıydı. Yapılışı 1970'lerin sonu, 1980'lerin başı olan 103 Evler, hemen yanındaki Yeşil Cami ile de yaşıt sayılır.

Bu 103'üncü müstail villa konut, mahallelinin "Polis Amca" diye bildiği (merhum) Bekir Kök'e aitti. Şimdilerde -muhtemelen- ikamet edilmeyen bu eve, 103'üncü dedik ama kim bilir belki de 1'inci evdi.

Şeyh Turasan Veli Hz. Türbesinin Kitâbesi

Kitâbesi: “Emera bi-imâreti hâza'l-meşhed fi eyyâm-ı devlet ...es-sultânü'l a'zam Gıyâsü’d-dünyâ ve’d-dîn es-Sultân ibn-i Selâtinü’l-Arab Ve’1-Acem ebi’1-feth Keyhüsrev bin Keykubad emi rü’l-mü'minîn el-meliketi'l-kebiret Safveti’d-dünya ve ve’d-di.”

Kitâbenin eski hâli.

Tercümesi: Bu meşhed’in (şehitlik) yapımı, Keykubad’ın oğlu Büyük Sultan, dinin ve dünyanın yardımcısı (Gıyaseddin) Arap ve Acem Sultanlarının Sultanı Fâtih, MüminlerinEmiri’nin (devrinin Abbasi Halifesinin delili) Keyhüsrev’in saltanat günlerinde büyük Melike, dinin ve dünyanın temiz hanımı (Mahperi Hatun) tarafından (…senesinde*) emredildi.

*Muhtemelen 1230-1240'li yıllar arasında yapılmış olmalı.

Bkz. Şeyh Turasan Veli Hz.

Bir eski fotoğraf: 1984 yılında Garipçe

Kaynak: Bilinmiyor. (Belirten, beyan eden olursa kaynak kişi/kurum buraya yazılır.)

1936'da İncesu Tren İstasyonu'ndaki ağaç sayıları

TCDD'nin 1936 yılına ait bir istatistikte, İncesu Tren İstasyonu'ndaki yetişmiş ağaç sayıları.

Kaynak: Ömer Güvercin

Bir eski konak...

"Eski İncesu"nun dışında, köprünün üst kısmında, kesme taşla ve eski mimariyle konak tarzında yapılmış tek ev. En az 60 yaşında. Konakta şu an yaşayan yok, metruk durumda. Konumu, mimarisi, müştemilatı, geniş bahçesi ve görece yeni binalar arasında kalmış biricikliğiyle (Kapadokya bölgesinde yer almadığı için) metruk bir bina olmayı değil, butik otel, pansiyon, müze, atölye, sanat galerisi, restoran, kafeterya vb olarak hizmet vermeyi hak ediyor.

Metruk Namık Kemal İlkokulu

Okul binası, kitabesine sonradan yazılmış yazıya göre 1957 yılında yapılmış. Şimdilerde kullanılmıyor, metruk durumda...
Bahçesinde, aynı adla açılan yeni bir binada Namık Kemal Anaokulu bulunuyor.

Özel İdare Müdürlüğü eski binası

İncesu Özel İdare Müdürlüğü eski binası. Şu an, İncesu Devlet Hastanesi Morg'u olarak kullanılıyor. "Daire" olarak da bilinen, şimdilerde ikisi bulunmayan bu "eski" kamu binaları, benzer tip ve büyüklükte çatılı, bahçeli ve tek katlı olarak yapılmış 3 binadan oluşuyordu. İlki, yerinde şu an KCETAŞ İncesu İdaresi'nin yer aldığı Ziraat, yani İlçe Tarım Müdürlüğü binası. İkincisi, İncesu Özel İdare Müdürlüğü (eski) binası. Üçüncüsü de, yerinde şu an İncesu Devlet Hastanesi'nin yer aldığı Veterinerlik binası.

"Özel İdare" nedir, ne iş yapar pek bilinmezdi ancak halen ayakta olan bu "dairenin" solunda bulunan Ziraat'in ve sağında bulunan Veterinerlik'in ne olduğu belliydi. Ziraat'in önündeki uzun girişte, tarlaya bağa gidilmesi için yeşil renkli International pick-up, Veterinerlik'in önünde ise kapalı kasası siyah, kupası beyaz bir Otosan pick-up dururdu. Küçük arka bahçesinde, ineklere sunî tohumlama/aşılama yapılan bir yer bulunuyordu.
...

Eski Atatürk İlkokulu binası

Eski fotoğraflarda kısmen görülen bu okul, eski Atatürk İlkokulu'ydu. Endstri Meslek Lisesi'nin (maalesef o okul da yıkıldı) hemen karşısında yer alıyordu. Fotoğrafta görülen mermer kitabeye göre 1976 yılında yapılmış.



Geçen yaz (2016 Ağustos itibariyle), çekilmiş olan alttaki fotoğraflarda görüldüğü üzere bu haldeydi. Kim bilir belki de yıkılmıştır, şimdilerde.

Atatürk İlkokulu - Ağustos 2016

.
Bizler, bu okulda okuma-yazma öğrendik. Haşlanmış yumurta kokulu beslenme saatlerinde soğumuş patates kızartması yedik. 23 Nisanlarda "Grafon kâğıdı" dediğimiz krapon kâğıtlarıyla sınıflarımızı süsledik. Çamurlu ayaklarımızla o merdivenlerden çıktık. Mayıs haziran sıcaklarında, su kesintisi nedeniyle okul bahçesindeki çeşme akmayınca arkada, hemen yolun karşısındaki her daim akan büyük çeşmeden su içtik. Kuru fasulyeyle saymayı, fişlerle heceleri burada öğrendik. Önce Semiha Koca'nın, sonra Semiha Payas'ın öğrencileri olduk. Başımızı ilk kez bu okulda yardık. Derslerimize iyi çalışmazsak alt sınıfların öğretmeni Yılmaz Aydınlık'ın sınıfına verilmekle korkutulduk. Yağmura yakalandığımız bir 23 Nisan provasında, hemen okulumuza sığınıp cümbür cemaat doluştuğumuz -fotoğrafta harabeye dönmüş şekilde gözüken- sınıfımızda misafir öğretmen Mevlüt Yoğurtçu'dan bir köyde yaşadığı ilk öğretmenliğine dair anılarını şen kahkalar eşliğinde dinledik. Üst sınıfları okutan (rahmetli) Mehmet Karavelioğlu'ndan sınıfça, babacan nasihatler aldık.

Zaman, mekân, insan... Şimdi, hiçbirisi yok.

...